cağ

kelimeis.

cağ / cah /cak / cığ / cık / cırk / ciğ / ciy (yans)

  1. 1

    Çakıl, kum, küçük metal eşya, kurumuş ot, ağaç vb. nesnelerin çarpması, sürtünmesi veya vurması hâlinde çıkan sesleri anlatan kök. cağ-ıl-da-mak, cağ-ıl-dı, cağ-ıl-tı, cağ-ış-tı, cağ-(ı)ş-a-mak, cağ-(ı)ş-a-k, çağ-ur cuğur.

    [Zülfikar]