cah

kelimeis.

cağ / cah / cak / cığ / cık / cırk / ciğ / ciy (yans.)

  1. 1

    Çakıl, kum, küçük metal eşya, kurumuş ot, ağaç vb. nesnelerin çarpması, sürtünmesi veya vurması hâlinde çıkan sesleri anlatan kök. cah cah, cah-ır-tı, cah-(ı)ş-a-mak.

    [Zülfikar]