ÖtükenTürkçe Sözlük

tokaç

kelimeis.-cı

Köken

tok (yans.) > tok-ḫ-mak / tok-ā-mak (dövmek; vurmak; savaşta mağlûp etmek) > tok-a-ç

Anlamlar

  1. 1

    Köylerde çamaşır yıkamakta kullanılan tahtadan yapılma yassı gövdeli, saplı araç.

  2. 2

    Kurşun boruları düzeltmekte kullanılan, sert ağaçtan yapılmış araç.

  3. 3

    Tahıl dövmekte kullanılan tarım aracı.

  4. 4

    {ağız}Kayık küreğinin şişkin bölümü.

    [DS]

  5. 5

    {ağız}Toprağı pekiştirmeye yarayan ağaç tokmak.

    [DS]