dokumak

kelimef.

tok (yans.) > eT. tok-ī-mak (vurmak) > doku-mak

طوقمق دوقومق

  1. 1

    {eAT}Vurmak.

  2. 2

    {eAT}Birbirine geçirmek.

  3. 3

    {OsT}{eAT}Çakmak; kakmak.

  4. 4

    Atkı ve çözgü ipliklerini bir tezgâh veya başka bir araçta birbiri arasından düzenli bir biçimde geçirmek suretiyle kumaş vb. üretmek.

  5. 5

    mecaz.Bir eseri, en ince noktalarına kadar özen göstererek ortaya çıkarmak.

  6. 6

    {ağız}Kusurlu bir malı, kusurunu gizleyerek satmak.

    [DS]