tunçu

kelimeis.

tu-mak (tıkama) > tu-n-mak > tu-n-çu

  1. 1

    Tıkanma; kapanma.

    [İKPÖy.]

  2. 2

    Hayvanlar için kış uykusu.

    [İKPÖy.]

  3. 3

    sf.Kapalı.

    [ARAT]