tuşmak

kelimef.

tu-mak (kapamak) > tu-ş-mak

  1. 1

    {ağız}{eT}Rast gelmek; rastlamak karşılaşmak.

    [ARAT][DLT][EUTS][Gabain][KB][İKPÖy.]

  2. 2

    Yakalanmak; tutulmak; düçar olmak.

    [KB]

  3. 3

    Kavuşmak; yetişmek.

    [DLT][KB]