1. açmakkelimef.Kapalı, sarılı, bağlı, katlı, dürülü veya buruşuk vaziyetteki bir nesneyi açık, düz hâle getirmek; çözmek; düzeltmek; aralamak; aralık etmek.
  2. alkmakkelimef.Bozmak; yok etmek; berbat etmek; mahvetmek; batırmak
  3. anglamakkelimef.Akıl erdirmek; anlamak.
  4. ardırmakkelimef.Yormak.
  5. arıtmakkelimef.Kirlerinden temizlemek; silmek; kiri yok etmek.
  6. asmakkelimef.Bir nesneyi bir yere aşağı doğru sarkacak biçimde takmak, bağlamak.
  7. aşmakkelimef.eT.Yüksekte bulunan bir engelin üzerinden öbür tarafa geçmek; bir şeyin üstünden geçmek.
  8. atamakkelimef.eT.Kendi adına hareket etmek üzere birisini bir işte görevlendirmek; tevkil kılmak.
  9. atmakkelimef.Bir nesneyi elden bırakıp boşluğa, ileriye doğru fırlatmak. [Yüknekî]
  10. avlamakkelimef.Bir av hayvanını yakalamak veya bir silahla öldürmek.
  11. aymakkelimef.Anlatmak; açıklamak; söylemek; konuşmak; haber vermek; belirtmek; tasvir etmek; demek; takdim etmek. [Yüknekî]
  12. aytmakkelimef.Söylemek; demek.
  13. tabalamakkelimef.Kınamak; ayıplamak.
  14. tağımakkelimef.Dağıtmak.
  15. tamgalamakkelimef.Hakanın damgasını (tuğrasını) vurmak; damgalamak; mühürlemek.
  16. taraklamakkelimef.Taraktan geçirmek; taramak.
  17. tartmakkelimef.Çekmek; asılmak; uzatmak; germek; çekip almak. İKPÖy.]
  18. tatmakkelimef.Bir yiyecek ve içeceğin tadını, kalitesini kontrol etmek amacıyla ağza biraz almak, çiğnemek ve yemek; tadına bakmak.
  19. tebretmekkelimef.Kımıldatmak; sarsmak.
  20. tekirmekkelimef.Ulaştırmak; eriştirmek.
  21. tıdmakkelimef.Engel olmak; engel çıkarmak; engellemek; geri koymak; men etmek; mani olmak; yasaklamak; önlemek; ayırmak; tutmak.
  22. tıymakkelimef.Engel olmak.
  23. tikmekkelimef.Bir şeyi delmek; dürtmek; sokmak.
  24. tilemekkelimef.Çok istemek; dilemek; aramak; istemek.
  25. titretmekkelimef.(Kişi, nesne vb. için) titremesine neden olmak; titremesini sağlamak; titrer hâle getirmek.
  26. tizmekkelimef.Dizmek; sıralamak.
  27. tokumakkelimef.Dövmek.
  28. toldırmakkelimef.Doldurmak.
  29. toygırmakkelimef.Doyurmak.
  30. tökmekkelimef.Dökmek.
  31. töşemekkelimef.Döşemek.
  32. turdurmakkelimef.Ayağa kaldırmak.
  33. turguzmakkelimef.Ayağa kaldırmak.
  34. tutmakkelimef.Tutmak; elinde bulundurmak; eliyle kavramak; kavrayarak eline almak; almak.
  35. tuturmakkelimef.Ele geçirmek; yakalamak; tutmak.
  36. tüknemekkelimef.(Yara için) dağlamak; kızgın demir basmak.
  37. tütsüklemekkelimef.Tütsülenmek; tütsü yakmak.
  38. ukmakkelimef.Anlamak; öğrenmek; idrak etmek; kavramak.
  39. ukturmakkelimef.Anlatmak; açıklamak; izah etmek.
  40. ulamakkelimef.eT.Yaklaştırmak; erdirmek; eriştirmek.
  41. umdumakkelimef.Ummak.
  42. ummakkelimef.eT.Olmasını istemek; beklemek; temenni etmek; özenmek; ümit etmek.
  43. unutmakkelimef.eT.Hatırlayamamak; bilmiyor olmak; aklında kalmamak; hatırdan çıkarmak. .
  44. urmakkelimef.Vurmak; saldırmak; dövmek; çarpmak.
  45. utmakkelimef.(Bir oyun, yarış veya kumar için) kazanmak; galip gelmek; ütmek; başarı ile karşı durmak; yenmek; kazanmak; galebe çalmak.
  46. uyutmakkelimef.Uykuya dalmasını sağlamak; uyumasını sağlamak; uykuya daldırmak.
  47. ülgülemekkelimef.Ölçmek; tartmak.
  48. ülitmekkelimef.Islatmak.
  49. ündemekkelimef.Çağırmak; ünlemek; seslenmek.
  50. ürmekkelimef.Kabartmak; üfleyerek şişirmek; üflemek.