369 madde
- hönükelimezm.Orası.
- hunukelimezm.Bunu; şunu; onu.
- hümakelimezm.Ar.İki kişinin yerini tutan kişi zamiri.
- hüvekelimezm.Ar.Teklik üçüncü kişi zamiri; o.
- ilerükülerkelimezm.Geçmiş insanlar; eskiler.
- ilerülerkelimezm.Geçmiş insanlar; eskiler.
- ileyhkelimezm.Ar.(Erkek için) ona.
- ileyhakelimezm.Ar.(Dişi için) ona.
- ileyhimkelimezm.Ar.(Çok sayıda erkek için) onlara.
- ileyhimakelimezm.Ar.(İki kişi için) onlara.
- ileyhünnekelimezm.Ar.(Çok sayıda bayan için) onlara.
- ilfkelimezm.Ar.Alışkınlık; alışma.
- ipisikelimezm.En iyisi.
- işankelimezm.Far.Çokluk üçüncü kişi; onlar.
- işbularkelimezm.Bunlar.
- kaçıkelimezm.Ne kadarı; kaç tanesi.
- kâffesikelimezm.Hepsi; bütünü; tamamı.
- kaikelimezm.Ne?
- kamagkelimezm.Far.(Belirsizlik zamiri) hep; tüm; bütün; hepsi; her şey.
- kamagankelimezm.Far.bknz. kamag
- kamagıkelimezm.Far.Belirsizlik zamiri; hepsi.
- kamagukelimezm.Far.Hep birlikte.
- kamakkelimezm.Far.Hepsi; bütün; topyekun.
- kamucuğukelimezm.Hepsi; tamamı; ne kadar varsa.
- kamularkelimezm.Herkes.
- kancakelimezm.Nereye.
- kancalığınkelimezm.Nerede bulunduğunu.
- kandalığıkelimezm.Nerede olduğu.
- kangıkelimezm.Hangi.
- kantakelimezm.Hani; nerede?
- kanyukelimezm.Hangi?
- kayularkelimezm.Hangileri.
- kayusıkelimezm.Hangisi.
- kemkelimezm.Soru zamiri; kim.
- kenkelimezm..Kendi.
- kendikelimezm.eT..Asıl varlık; öz; zat.
- kendözükelimezm.Kendisi; şahsı; kişiliği.
- kendükelimezm.Kendi; kendisi; özü; zat; nefis.
- kendülekelimezm.Kendisiyle
- kendülerkelimezm.Kendileri.
- kendüzükelimezm.Kendisi; şahsı; kişiliği.
- kendüzüngkelimezm.Kendin.
- kenekelimezm.eT.Kendisine.
- kenikelimezm..Kendisini; kendini.
- kentikelimezm.Kendi.
- kentükelimezm.Dönüşlülük zamiri; kendi; kendisi; bizzat.
- kimkelimezm.eT..İnsanlar için kullanılan soru ve belirsizlik zamiri. [Yüknekî]
- kimersekelimezm.Kim ise; kimse.
- kimikelimezm..Bazıları; bazısı.
- kimincekelimezm.Kimi; kimisi. “Kimincesi Sur şehrine vardılar.” Erzurumlu M. Darîr