kendi

kelimezm.

eT.ke (içerde) > ke-n-tü > kendü > kendi

  1. 1

    .Asıl varlık; öz; zat.

  2. 2

    İyelik ekleri alarak bütün şahısları karşılayan dönüşlülük zamiri.

  3. 3

    Belirtilen kişi veya kişilerin üzerinde fazlaca durulduğunu, direnildiğini anlatır.

  4. 4

    Özneyi vurgulamak için kullanılır.

  5. 5

    Bir işte belirtilen kişiden başkasının katkısı ya da etkisi bulunmadığını ifade eder.

  6. 6

    Çokluk hâlde, üçüncü kişiler için saygı ifadesi olarak kullanılır.

  7. 7

    sf.İyelik eki almış isimlerden önce yalın halde kullanıldığında, iyelik durumunu pekiştirir.