kendi
kelimezm.Köken
eT.ke (içerde) > ke-n-tü > kendü > kendi
Anlamlar
- 1
.Asıl varlık; öz; zat.
- 2
İyelik ekleri alarak bütün şahısları karşılayan dönüşlülük zamiri.
- 3
Belirtilen kişi veya kişilerin üzerinde fazlaca durulduğunu, direnildiğini anlatır.
- 4
Özneyi vurgulamak için kullanılır.
- 5
Bir işte belirtilen kişiden başkasının katkısı ya da etkisi bulunmadığını ifade eder.
- 6
Çokluk hâlde, üçüncü kişiler için saygı ifadesi olarak kullanılır.
- 7
sf.İyelik eki almış isimlerden önce yalın halde kullanıldığında, iyelik durumunu pekiştirir.
Bu sözcükle kurulan deyimler58
- (bir şeye) kendi damgasını vurmak
- bir mum alıp kendi derdine yanmak
- Her horoz kendi çöplüğünde öter
- hōd kendi
- iğneyi kendine çuvaldızı başkasına batırmak
- ipini kendi eliyle çekmek
- kavuğu büyük, kendi küçük şalgam efendi
- kazdığı kuyuya kendisi düşmek
- kendi adına
- kendi ağzıyla tutulmak
- kendi başına
- kendi beslek
- kendi biten
- kendi çalıp kendi oynamak
- kendi derdine düşmek
- Kendi düşen ağlamaz
- kendi eliyle
- kendi gelen
- kendi gelme
- kendi göbeğini kendisi kesmek
- kendi hâlinde
- kendi hâlinde bırakmak
- kendi hâline bırakmak
- kendi havasına gitmek
- kendi havasında olmak
- kendi hesabına
- kendi içine çekilmek
- kendi kabuğuna çekilmek
- kendi kanatlarıyla uçmak
- kendi kendine
- kendi kendine gelin güvey olmak
- kendi kendini yemek
- kendi köşesinde yaşamak
- kendi kuyusunu kendi kazmak
- kendi payıma
- kendi söyleyip kendi dinlemek
- kendi yağı ile kavrulmak
- kendine (bir şey) süsü vermek
- kendine çeki düzen vermek
- kendine etmek
- kendine gelmek
- kendine güvenmek
- kendine hakim olamamak
- kendine has
- kendine kıymak
- kendine mahsus
- kendine mal etmek
- kendine malik
- kendine özgü
- kendine yedirememek
- kendine yetmek
- kendine yontmak
- kendinin nedeni
- kisvesini kendi dikmek
- kisvesini kendi ilmek
- kurduğu tuzağa kendisi düşmek
- nalıncı keseri gibi hep kendine yontmak
- ta kendisi