ÖtükenTürkçe Sözlük

kentü

kelimezm.(kentü:)
{eT}#89881

Köken

*ke / kī (içerdeki; iç; içine girmiş) > ki-n / ke-n > ke-n-dü / ke-n-tǖ

Anlamlar

  1. 1

    Dönüşlülük zamiri; kendi; kendisi; bizzat.

    [ETY][EUTS][Gabain][Üç İtigsizler][İKPÖy.]