1. abırcınkelimesf.Memnun.
  2. açıkkelimesf.eT.Açılmış olan; katlı, sarılı, örtülü, kapalı durumda olmayan.
  3. ağırkelimesf.eT.Hafif olmayan; yerinden zor oynatılan; tartı bakımından ağırlığı çok olan; battal; sakil.
  4. alabanıkelimesf.Yun.Açık kalpli.
  5. alverdikelimesf.Gelişigüzel; baştan savma.
  6. anarıkelimesf.eT.Çabuk; tez.
  7. artıkkelimesf.eT.Yenilip içilen şeyden, kullanılan, harcanan maldan geriye kalan; fazla.
  8. asaletdenkelimesf.Ar.(İş için) iyi; kusursuz; güzel.
  9. asıkelimesf.eT.İri; gösterişli; gelişmiş; büyük.
  10. asrakelimesf.Aşağı; aşağıya. .
  11. atakkelimesf.Sonucunu düşünmeden ileri atılan; cüretkâr; cesur; gözü pek.
  12. ayıkkelimesf.Aklı başında, bilinci yerinde olan.
  13. ayrıkelimesf.Birbiri ile beraber, bitişik bulunmayan; yerleri bir olmayan; aralıklı.
  14. ayrıksıkelimesf.Benzerlerinden ayrı olan; başka; başka türlü; farklı.
  15. ayukkelimesf.Ayık; uyanık.
  16. bayağıkelimesf.Hiçbir özelliği olmayan; basit; sıradan; adi; alelâde.
  17. baygınkelimesf.Kendisini kaybetmiş durumda.
  18. bikelimesf.Bir. “Bi kişi geldi.”
  19. çıplakkelimesf.Giyinik olmayan; üstünde hiçbir giyecek bulunmayan; soyunuk.
  20. çomkelimesf.Toplanmış; topuz yapılmış.
  21. dabışkelimesf.Hoyrat; patavatsız.
  22. değişikkelimesf.Değişmiş, değişikliğe uğramış.
  23. demdeskelimesf.Dümdüz.
  24. dibayakkelimesf.Uzak olmayan; yakın.
  25. diricekelimesf.Biraz diri olan.
  26. düzkelimesf.eT.Yatay durumda olan; dik veya eğik olmayan.
  27. düzgünkelimesf.Yüzeyi düz, pürüzsüz olan.
  28. eğrikelimesf.Doğru ve düzgün olmayan.
  29. eksikkelimesf.eT.Bir şeyin tam olabilmesi için gerek duyulan.
  30. fasdakkelimesf.İki avuç dolusu.
  31. gerilekkelimesf.Kendi üstüne geri dönen veya döner görünen.
  32. gımgımkelimesf.Her söze karışan; atılgan; geveze.
  33. gosdakkelimesf.Çalımlı; kibirli.
  34. haklıkelimesf.Doğru; yerinde.
  35. hoyhoykelimesf.İşsiz.
  36. ılgınkelimesf.Çok uzak.
  37. kabakelimesf.eT.Kalın olan; ince olmayan.
  38. kaçakkelimesf.eT.Bulunması zorunlu olan yerde bulunmayan ya da gitmesi gereken yere gitmeyen kişi; firari.
  39. karakakelimesf.En geride kalan; başarısız.
  40. katıkelimesf.eT.Yumuşak olmayan; sert; pek; sağlam.
  41. kesekelimesf.(Yol vb. için) kısa; kestirme.
  42. kesmecekelimesf.(Kavun, karpuz vb. için) kesip müşteriye beğendirilerek satılan.
  43. kısakelimesf.Uzunluğu veya boyu az olan.
  44. kolaykelimesf.Yapılması için fazla güç harcanması gerekmeyen; hiçbir güçlük çekmeden, yorulmadan yapılabilen; bir engel ve güçlük çıkarmayan; elverişli; uygun.
  45. koşakelimesf.Çift; ikili; eş; ikiz.
  46. kötükelimesf.eT.(Mal, malzeme, eşya vb. nesneler için) iyi nitelikte olmayan; bozuk; kalitesiz; kullanıma elverişli olmayan.
  47. kurakkelimesf.eT.(Hava, mevsim; yıl için) yağıştan yoksun; yağışsız; yağmursuz.
  48. liklikkelimesf.Oynak.
  49. mesmursuzkelimesf.Ar.(Söz için) dinlemeye değmez; zevksiz; yavan.
  50. mısmılkelimesf.Ar.(Et için) dinen yenilebilir nitelikte boğazlanmış olan; dinî açıdan bir sakıncası olmayan; murdar olmayan; temiz; pak; tahir.