ayrı

kelimesf.

eT aḏruk > ayru > ayrı

  1. 1

    Birbiri ile beraber, bitişik bulunmayan; yerleri bir olmayan; aralıklı.

  2. 2

    Birbirine benzemeyen, özdeş olmayan; farklı; değişik; başka.

  3. 3

    {ağız}Uzak; ırak.

    [DS]

  4. 4

    zf.Kendi başına, kendi kendine.

  5. 5

    Diğerlerinden farklı olarak.

  6. 6

    {ağız}zf.-a doğru; -dan yana.

    [DS]