düz

kelimesf.

eT.tǖz / dǖz

دوز

  1. 1

    Yatay durumda olan; dik veya eğik olmayan.

  2. 2

    Yüzeyinde girintisi çıkıntısı, inişi yokuşu olmayan; pürüzsüz; müstevî.

  3. 3

    {eAT}Eğri ve çarpık veya kıvrımlı olmayan; doğru; düzgün; .

  4. 4

    Süsleme amacıyla herhangi bir eklentisi olmayan; sade; yalın; süssüz.

  5. 5

    Devrik veya kıvrık olmayan.

  6. 6

    Taban kısmında çıkıntısı olmayan veya çıkıntısı çok az olan; yayvan.

  7. 7

    (Ayakkabı için) kısa ökçeli veya ökçesiz olan.

  8. 8

    (Saç için) kıvırcık veya dalgalı olmayan.

  9. 9

    Çizgisiz; desensiz veya tek renk olan.

  10. 10

    {eAT}Eşit; birbirine denk; müsavî.

  11. 11

    {eAT}Sade.

  12. 12

    {ağız}Uygun.

    [DS]

  13. 13

    {eAT}Gerçeğe uygun; doğru.

  14. 14

    Katıksız; arı; saf.

  15. 15

    {ağız}{eAT}is.Engebesiz ve geniş arazi; düzlük yer; ova; kır; yazı.

    [DS]

  16. 16

    {ağız}Kazanların yapım ve onarımı sırasında kullanılan bir tür çekiç.

    [DS]

  17. 17

    {ağız}Kepekli un.

    [DS]

  18. 18

    zf.Hiçbir yere sapmadan; dosdoğru; dümdüz; düz olarak.