1. kabarmakkelimef.Kapalı olmak.
  2. kadranmakkelimef.Diş gıcırdatmak.
  3. kagmakkelimef.Kavurmak; yakmak.
  4. kalkmakkelimef.eT.Yükselmek; sıçramak; şaha kalkmak; doğrulmak; dik duruma gelmek.
  5. kammakkelimef.Vurmak.
  6. karaklamakkelimef.Yol kesmek; haydutluk etmek; soygun yapmak; yağmalamak.
  7. karmakkelimef.Ölçmek; karışla veya parmak ucundan dirseğe kadar olan uzunluğu birim alarak ölçmek.
  8. kaşamakkelimef.Rahatlamak; baskıdan kurtulmak.
  9. kasnaşmakkelimef.Titremek; titreşmek.
  10. katnamakkelimef.Tekrar etmek; tekrarlamak.
  11. kavıdmakkelimef.Korumak.
  12. kavışıgsamakkelimef.Kavuşmak istemek; kavuşmayı arzulamak.
  13. kelürtmekkelimef.Getirtmek.
  14. kengürtmekkelimef.Genişletmek.
  15. ketmekkelimef.Çentik atmak; gedmek.
  16. kiçirmekkelimef.bknz. kiçinmek
  17. kinilmekkelimef.Zayıflamak.
  18. kinlenmekkelimef.Ezilmek; öğütülmek.
  19. kırmakkelimef.eT.Sert şeyleri vurma veya ezme yoluyla parçalamak; parçalara ayırmak.
  20. kısıltmakkelimef.Abluka etmek.
  21. kölimekkelimef.Gölge etmek.
  22. koranmakkelimef.Bedenini kaybetmek; bir uzvunu kaybetmek.
  23. kötlemekkelimef.Kötülük yapmak.
  24. küçlemekkelimef.Zorlamak; mecbur etmek.
  25. kutadturulmakkelimef.Mutlu kılınmak; mutluluk verilmek.
  26. mindürmekkelimef.Bindirmek.
  27. munturmakkelimef.Dolaştırmak.
  28. odgatmakkelimef.Uyandırmak.
  29. oldımakkelimef.Yalınayak olmak; ayakkabısız olmak.
  30. olmakkelimef.(Bir şey) ortaya çıkmak; meydana gelmek; varlık durumu kazanmak; oluşmak; vuku bulmak.
  31. olmakkelimef.eT.(Meyve sebze için) istenen niteliği kazanıp toplanacak, yenecek duruma gelmek; olgunlaşmak; yetişmek.
  32. ongamakkelimef.Düzeltilmek.
  33. ornaşmakkelimef.Birlikte yerleşmek.
  34. osandurmakkelimef.Bıktırmak; tiksindirmek; iğrendirmek.
  35. osparlamakkelimef.Far.Ismarlamak; sipariş etmek; havale etmek.
  36. sagurulmakkelimef.Soğurulmak.
  37. sakamakkelimef.Sarkmak.
  38. sergürmekkelimef.Karşı gelmek; engel olmak.
  39. seritmekkelimef.Eritmek.
  40. sermemekkelimef.(Kaymak, deri vb. için) üzerinden sıyırıp almak.
  41. silmekkelimef.Bir şeyin üzerinde bulunan ıslaklığı kuru bir bez ve benzer bir şey ile emdirmek için hafifçe sürterek almak; kurulamak.
  42. sışlatmakkelimef.Şişirmek.
  43. sivsinmekkelimef.Terkedilmiş olmak.
  44. sökitmekkelimef.Diz çöktürmek.
  45. sürtüştürmekkelimef.Aralıksız olarak sürtmek.
  46. suvatmakkelimef.Sıvatmak.
  47. tengemekkelimef.Mukayese etmek; karşılaştırmak. [Yüknekî]
  48. tetikermekkelimef.Zeki olmak; zekileşmek.
  49. tıdturmakkelimef.Yasak ettirmek; yasaklatmak; engelletmek.
  50. tigileşmekkelimef.Birlikte ses çıkarmak; hışırdaşmak.