1. bodulmakkelimef.Bağlanmak; yapışıp kalmak.
  2. bogmakkelimef.Boğmak; sıkarak bağlamak.
  3. bolunmakkelimef.Bulunmak. [Yüknekî]
  4. boşutmakkelimef.Bırakmak.
  5. bugragurmakkelimef.Damızlık erkek deve hâline gelmek; buğralaşmak; buğra gibi olmak.
  6. bügülemekkelimef.Bilgi ile donanmak.
  7. bulgaşmakkelimef.Topluca bulunmak; toplu halde mevcut olmak.
  8. bulnamakkelimef.Tutsak etmek; yakalamak; tutsak almak.
  9. bulnukmakkelimef.Bulanmak; karışmak.
  10. bululmakkelimef.Bulunmak.
  11. bürkirmekkelimef.Püskürmek.
  12. burmakkelimef.Koku saçmak.
  13. busmakkelimef.Pusmak; pusu kurmak; pusuya yatmak; gizlenmek; saklanmak. [Yüknekî]
  14. buşmakkelimef.Üzülmek; sıkılmak; canı sıkılmak; usanmak.
  15. buşurmakkelimef.Birinin canını sıkmak; sinirlendirmek. [Yüknekî]
  16. butıklanmakkelimef.Budaklanmak; dallanmak.
  17. bütmekkelimef.Bitmek; tamamlanmak; gerçekleşmek.
  18. bütmekkelimef.(Yara için) kapanmak; onulmak. [Yüknekî]
  19. bütmekkelimef.Bir şeye inanmak. [Yüknekî]
  20. bütülmekkelimef.İnanılmak.
  21. bütürmekkelimef.Tedavi etmek; sağaltmak.
  22. buzmakkelimef.Mahvetmek; bozmak; kırmak; parçalamak; tahrip etmek.
  23. buzulmakkelimef.Mahvedilmek; bozulmak; yıkılmak.
  24. çapmakkelimef.Yüzmek.
  25. çavıkmakkelimef.Güçlenmek; kuvvetlenmek.
  26. çelilemekkelimef.Karartmak.
  27. çergülemekkelimef.Kurtarmak.
  28. çiknemekkelimef.Sıkı dikmek.
  29. çoglamakkelimef.(Fil için) bağırmak.
  30. çökitmekkelimef.Çöktürmek.
  31. çökürmekkelimef.Çökermek; ıhtırmak; çökertmek.
  32. dengeşmekkelimef.Denkleşmek; denk gelmek.
  33. denglemekkelimef.Bir şeyi bir başka şeye denk kılmak; denkleştirmek; denklemek.
  34. edermekkelimef.Aramak. [Yüknekî]
  35. ıçgınmakkelimef.Kaybolmak; yitmek; bozulmak; elden gitmek;
  36. ıdmakkelimef.Salmak; serbest bırakmak.
  37. igdilemekkelimef.Beslemek.
  38. ildürmekkelimef.İliştirmek; .
  39. ılıkmakkelimef.Korumak.
  40. illeşmekkelimef.Barışmak; uzlaşmak; sulh yapmak.
  41. imlemekkelimef.İşmar etmek; işaret etmek; göstertmek.
  42. imlenmekkelimef.Zevk almak.
  43. ınçıklamakkelimef.Hıçkırarak ağlamak; inlemek; hıçkırmak; feryat etmek.
  44. inçlenmekkelimef.Rahatlamak; sakinleşmek.
  45. inçrünmekkelimef.Rahatlamak; sakinleşmek.
  46. iriglenmekkelimef.Sertlik göstermek; yüz çevirmek.
  47. irikmekkelimef.İğrenmek; nefret etmek; istikrah etmek.
  48. irilmekkelimef.(Deri, kulak vb. için) yırtılmak; ayrılmak; yarılmak; çatlamak; yirilmek.
  49. irilmekkelimef.Kaygıdan titremek.
  50. irinmekkelimef.Bedbaht olmak; sefil olmak.