1. ahtarmakkelimef.Aktarmak; altını üstüne getirmek.
  2. alarmakkelimef.(Göz için) kamaşmak.
  3. aldamakkelimef.eT.Aldatmak; bir kimseyi kandırmak; oyun etmek; yanıltmak.
  4. alkınmakkelimef.Tükenmek; bitmek; sonuna kadar alınmak;son bulmak; azalmak;eksilmek yok olmak; kaybolmak; mahvolmak.
  5. alkmakkelimef.Bozmak; yok etmek; berbat etmek; mahvetmek; batırmak
  6. altamakkelimef.Aldatmak; kandırmak.
  7. angıtmakkelimef.Şaşırtmak.
  8. angsırmakkelimef.Aksırmak.
  9. anıtmakkelimef.Devam etmek; gitmek.
  10. anuklamakkelimef.Hazır bulunmak.
  11. ardamakkelimef.Çürümek; bozulmak.
  12. ardırmakkelimef.Yormak.
  13. arkamakkelimef.Aramak; yoklamak; arayıp taramak. [Yüknekî]
  14. armakkelimef.Yorgun düşmek; yorulmak; aşırıya kaçmak; güçsüz kalmak. [Yüknekî]
  15. arpalamakkelimef.Arpa vermek.
  16. arsıkmakkelimef.Aldanmak
  17. artılmakkelimef.Yüklemek.
  18. artlamakkelimef.Birinin ensesine tokat vurmak; sille vurmak.
  19. aşamakkelimef.Yemek yemek; gıda almak .
  20. aşatmakkelimef.Yedirmektattırmak; doyurmak; yedirip içirmek; .
  21. asınmakkelimef.Ası sağlamak; kazanç sağlamak.
  22. aşlamakkelimef.Kap kenetlemek.
  23. atınmakkelimef.Bir tarafa atılmak; yuvarlanmak; atar gibi görünmek.
  24. avınmakkelimef.Alışmak; avunmak; teselli bulmak; .
  25. avlamakkelimef.Bir şeyi çevrelemek; çevresini dolaşmak.
  26. avlaşmakkelimef.Toplanmak; yığılmak.
  27. avmakkelimef.Sıhhatte olmak; sağlıklı olmak.
  28. ayıtmakkelimef.Sormak.
  29. aykırmakkelimef.Haykırmak.
  30. bakıtmakkelimef.Baktırmak.
  31. balalamakkelimef.(Kuşlar için) yavrulamak.
  32. banmakkelimef.Bağlanmak.
  33. barmakkelimef.Varmak; gitmek; ulaşmak. .
  34. basıkmakkelimef.Bastırmak; içine sokmak; sokmak;
  35. bayımakkelimef.eT.Zengin olmak; varlıklanmak.
  36. bekişmekkelimef.Pekişmek; sağlamlaşmak.
  37. bekitmekkelimef.Sağlamlaştırmak; pekitmek; katılaştırmak; tahkim etmek.
  38. bengilemekkelimef.Ürkerek geri çekilmek.
  39. berkitmekkelimef.Sağlamlaştırmak, (1935).
  40. bertinmekkelimef.Berelenmek; yaralanmak; kendisini yaralamak.
  41. bışmakkelimef.Olmak; pişmek.
  42. bişmekkelimef.Olmak; kemale gelmek; yetişmek.
  43. bökmekkelimef.Eğilerek yere kapanmak.
  44. boluşmakkelimef.Birinden yana çıkmak.
  45. bukmakkelimef.Bükmek; kıvırmak; .
  46. büküşmekkelimef.Bükmekte yardım etmek; birlikte bükmek
  47. bürmekkelimef.Burmak; bükmek; kıvırmak; bir şeyi iki ucundan tutup ekseni çevresinde bükmek. [DTL]
  48. burunlamakkelimef.Burnu ile vurmak.
  49. burutmakkelimef.Buğulandırmak.
  50. busmakkelimef.Pusmak; pusu kurmak; pusuya yatmak; gizlenmek; saklanmak. [Yüknekî]