bürmek

kelimef.

bü-r-mek

  1. 1

    Burmak; bükmek; kıvırmak; bir şeyi iki ucundan tutup ekseni çevresinde bükmek. [DTL]

    [Nevâyî]

  2. 2

    Büzmek.

    [DLT]

  3. 3

    {ağız}Ağacın kuruması için köküne yakın yerinden kabuğunu soymak.

    [DS]

  4. 4

    Katlamak; devşirmek.