burunlamak

kelimef.(burunla:mak)

burun-lā-mak

  1. 1

    {ağız}Burnu ile vurmak.

    [DLT]

  2. 2

    {ağız}Öne geçmek.

    [DS]

  3. 3

    {ağız}(Civciv için) yumurtadan çıkmadan önce kabuğunu gagası ile vurmak.

    [DS]

  4. 4

    Beğenmemek.

  5. 5

    {ağız}(Hayvan için) samanı veya yemi burnu ile itmek.

    [DS]

  6. 6

    {ağız}Darılmak; gücenmek.

    [DS]

  7. 7

    {ağız}Saban demirinin ucuna demir parçası eklemek.

    [DS]