1. açmakkelimef.Acıkmak; aç olmak.
  2. agırlamakkelimef.Ağırlamak; saygı göstermek; saymak; ihtiram ve itibar etmek; ikram ve ihsanda bulunmak; ululamak; yüceltmek.
  3. agırlanmakkelimef.İkram edilmek; ağırlanmak; saygı gösterilmek; ululanmak; yüceltilmek.
  4. agnamakkelimef.(Hayvan için) yatıp debelenmek ağnamak; yerde yuvarlanmak; kıvranmakarkası üstü yere sürünmek. .
  5. agnatmakkelimef.Hayvanın debelenmesini sağlamak; debelendirmek.
  6. ahsamakkelimef.Aksamak topallamak.
  7. aldamakkelimef.eT.Aldatmak; bir kimseyi kandırmak; oyun etmek; yanıltmak.
  8. armakkelimef.Yorgun düşmek; yorulmak; aşırıya kaçmak; güçsüz kalmak. [Yüknekî]
  9. arturmakkelimef.Arttırmak; fazlalaştırmak; çoğaltmak; büyütmek. [Yüknekî]
  10. aşatmakkelimef.Yedirmektattırmak; doyurmak; yedirip içirmek; .
  11. avınmakkelimef.Alışmak; avunmak; teselli bulmak; .
  12. ayıtmakkelimef.Sormak.
  13. bagdamakkelimef.Güreşte sarmaya almak; ayak yakalamak; çelme vurmak.
  14. beglemekkelimef.Bey saymak; bey olarak adlandırmak; beyliğe, emirliğe kabul etmek.
  15. beglenmekkelimef.(Kadın için) bey sahibi olmak; koca edinmek; evlenmek.
  16. bekitmekkelimef.Sağlamlaştırmak; pekitmek; katılaştırmak; tahkim etmek.
  17. belinglemekkelimef.Şaşkınlıkla karışık korku duymak; belinlemek; korkudan titremek; korku ile birden sıçramak; irkilmek; ürkmek.
  18. berkitmekkelimef.Sağlamlaştırmak, (1935).
  19. bügmekkelimef.Moğ.Eğmek; bükmek.
  20. çokmakkelimef.(Kuş için) süzülüp inmek; konmak; başına çökmek.
  21. eksümekkelimef.Eksilmek; azalmak.
  22. esilmekkelimef.Eksilmek; azalmak. [Yüknekî]
  23. içikmekkelimef.Girmek; dahil olmak; içeriye girmek.
  24. içişmekkelimef.Birlikte içmek; içmekte yardım ve yarış etmek.
  25. ıngramakkelimef.(Eşek için) anırmak.
  26. ıngranmakkelimef.Ağlamak; dertli olarak gizli gizli ağlamak, inlemek.
  27. ıngraşmakkelimef.İnleşmek; birlikte homurtulu sesler çıkarmak.
  28. ırgamakkelimef.Sallamak; ırgalamak; sarsmak; yerinden oynatmak; kımıldatmak.
  29. ırganmakkelimef.Hafif hafif sallanmak; kımıldanmak; kıpırdanmak; ırgalanmak.
  30. kakıtmakkelimef.Kızdırmak; canını sıkmak.
  31. kargamakkelimef.İlenmek; lanet etmek; beddua etmek; lanetlemek.
  32. karımakkelimef.Kocalmak; yaşlanmak; kocamak; ihtiyarlamak. [Yüknekî]
  33. karıtmakkelimef.Kocatmak; ihtiyarlatmak.
  34. karmakkelimef.(Kanalda veya arkta akan su için) önüne bir şey gerilerek birikmek, kabarmak; taşmak; büvenmek; durgun olmak.
  35. katurmakkelimef.Katılaştırmak; pekleştirmek.
  36. kaygurmakkelimef.Kayırmak; kaygılanmak; üzülmek; esef etmek.
  37. kengeşmekkelimef.Müzakere etmek; müşavere etmek; karşılıklı danışmak; danışmak; keneşmek.
  38. kirtinmekkelimef.İnanmak; iman etmek.
  39. kondurmakkelimef.Yerleştirmek; oturtmak; üzerine oturtmak; iskân etmek.
  40. koyunmakkelimef.Kendine su koymak; su dökünmek.
  41. kulunlamakkelimef.(Kısrak ve eşek için) doğurmak; tay vermek; yavru doğurmak; kulun meydana getirmek.
  42. kurımakkelimef.Kurumak.
  43. kuşlamakkelimef.Kuş avlamak; kuş yakalamak.
  44. küymekkelimef.Beklemek; gözetmek; gütmek; birinin yolunu gözlemek; durmak; gözlemek; gütmek; sabretmek. [Yüknekî]
  45. ohşamakkelimef.Benzemek; andırmak.
  46. ohşatmakkelimef.Benzetmek.
  47. okımakkelimef.Ok üzerine çentik atarak haber göndermek; davet etmek; çağırmak; davet etmek.
  48. okıtmakkelimef.Okutmak; çağırtmak.
  49. okramakkelimef.(Acıkmış veya susamış olan atlar için) yiyecek veya içecek gördüğünde mırıltı şeklinde ses çıkarmak; kişnemek; yem zamanında kişnemek; homurdanmak.
  50. okraşmakkelimef.(Atlar için) yem zamanında birlikte kişnemek; kişneşmek.