1. kişnetmekkelimef.Kişnetmek.
  2. kıvurmakkelimef.Kıvırmak.
  3. kıyakelimesf.Yatay.
  4. kıymakelimesf.Çukur.
  5. kıynakkelimeis.Pençe; yırtıcı hayvan pençesi.
  6. kızagukelimeis.Kızak.
  7. kızgunkelimesf.Sıcak; yakıcı; kızgın.
  8. kızılçukkelimeis.Kızılcık ağacı.
  9. kocakelimesf.Yaşlı; ihtiyar. [Yüknekî]
  10. kocınmakkelimef.Gerilemek; kaçınmak; gocunmak.
  11. koçınmakkelimef.bknz. kocınmak
  12. kohukelimeis.eT.Koku.
  13. kolangkelimeis.Eyeri atın karnının altından bağlayan kayış.
  14. kondurmakkelimef.Yerleştirmek; oturtmak; üzerine oturtmak; iskân etmek.
  15. kongurkelimesf.Kestane rengi.
  16. konşukelimeis.Komşu.
  17. konuklıkkelimeis.Misafirlik.
  18. köprikelimeis.bknz. köprü
  19. köpüklendirmekkelimef.Köpüklendirmek.
  20. kopuzkelimeis.Eski Türk baksı ozanlarının sagu ve destan okurken veya dinî ayinlerde çaldıkları telli Türk sazı.
  21. korhınçkelimesf.Korkunç.
  22. korhmakkelimef.Korkmak.
  23. korhukelimeis.Korku.
  24. koşunkelimeis.Moğ.Yan yana gelmiş insan dizisi; saf.
  25. kovkelimeis.Bir kimseyi arkadan çekiştirme; yerme; kötüleme; dedikodu; gıybet.
  26. kovlamakkelimef.Kovalamak.
  27. koyılmakkelimef.bknz. kuyulmak
  28. kuçaklamakkelimeis.Kucaklamak.
  29. kuçmakkelimef.Kucaklamak; kollarında sıkmak; bağrına basmak. [Yüknekî]
  30. küçüçükkelimesf.Küçücük.
  31. külekkelimeis.Yağ, bal, yoğurt vb. şeyleri koymaya yarayan, tahtadan yapılmış kulplu kap; gerdel; tahta kova; tahta bakraç.
  32. külükkelimesf.Hızlı.
  33. kunçkelimeis.Konç.
  34. kurılmakkelimef.Kurulmak.
  35. kurımakkelimef.Kurumak.
  36. kurmakelimeis.Kuşak; işlemeli kemer.
  37. kurtılmakkelimef.Kurtulmak.
  38. kurumsıkelimeis.Bezin yanmasından oluşan isli kül; kül.
  39. kusdurmakkelimef.Kusturmak.
  40. kuşlamakkelimef.Kuş avlamak; kuş yakalamak.
  41. kutsuzkelimesf.İşleri ters giden adam; kötü; uğursuz; menhus; meşum.
  42. küvlemekkelimef.Feryat etmek; haykırmak; gürlemek.
  43. kuyulmakkelimef.Katılmak; karışmak.
  44. kuzıkelimeis.Kuzu.
  45. mangakelimezm.Teklik birinci kişi zamirinin yönelme durumu; bana. [AH]
  46. manglamakkelimef.Bağırmak; feryat etmek.
  47. mangrımakkelimef.(Hayvan için) bağırmak; melemek.
  48. mavlatmakkelimef.Miyavlatmak.
  49. megerkelimebağ.Far.Meğer; öte yandan.
  50. melikkelimeis.Benlik.