1. çağkelimeis.eT.Zaman; zaman parçası; vakit; mevsim; devir; .
  2. çağakelimeis.eT.Çocuk; bebek.
  3. çağeçkelimeis.eT.Sonbaharın bunaltıcı sıcağı.
  4. çağrakelimeis.eT.Çıkrık.
  5. çağşakkelimesf.eT.(Eklem yeri için) çok oynak; gevşek.
  6. çahıldahlıkelimesf.eT.Olgunlaşmamış üzümden yapılan koyu, ekşi pekmez.
  7. çahırkelimeis.eT.İçki; şarap ve rakı.
  8. çakırkelimeis.eT.Tam değil; karışık.
  9. çakırkelimesf.eT.Mavi benekli gri; mavimsi; yeşile çalan mavi.
  10. çakmakkelimeis.eT.Ateş elde etmeye yarar küçük mekanik, manyetik ya da elektrik tutuşturmalı alet.
  11. çalkelimeis.eT.Taşlık ve çıplak tepe.
  12. çallanmakkelimef.eT.Adı yayılmak; ünü yayılmak.
  13. çalparakelimesf.eT.Eli işe yakışmayan; beceriksiz.
  14. çalpazkelimesf.eT.Eli işe yatkın olmayan; beceriksiz.
  15. çalpırakelimesf.eT.Pis, kötü (kadın).
  16. camgurkelimeis.eT.Şalgam.
  17. çandarkelimeis.eT.Yağsız et.
  18. çandurkelimeis.eT.Uzun boylu adam.
  19. çapakkelimeis.eT.Meibous bezlerinin salgıladığı, göz kapaklarının kenarlarında biriken sarımsı yapışkan madde.
  20. çapıtkelimeis.eT.Bez parçası; paçavra; bayağı bez.
  21. çapmakkelimef.eT.(At) koşturmak; sürmek.
  22. çaputkelimeis.eT.Eski bez parçası; paçavra; .
  23. çarkelimeis.eT.Hastalık; çor.
  24. carıkkelimeis.eT.Işık; aydınlık.
  25. carıklanmakkelimef.eT.Aydınlanmak.
  26. carıklatmakkelimef.eT.Aydınlatmak; ışıtmak.
  27. carıklıkkelimeis.eT.Işık; aydınlık.
  28. çarkakkelimesf.eT.Gevşek; yerinden oynamış.
  29. çarmıkkelimeis.eT.Çoban yamağı.
  30. çarmıklamakkelimef.eT.Çoğalmak.
  31. çarpmakkelimef.eT.At koşturmak.
  32. çarşakkelimeis.eT.Yamaçlardan aşağı doğru akarak eteklerde biriken çakıl yığını.
  33. çarşutkelimeis.eT.Sezdirmeden denetleyen kişi.
  34. çaşakkelimesf.eT.Eskimiş.
  35. çaşamakkelimef.eT.Yıkılacak duruma gelmek.
  36. çavkelimeis.eT.Güneşin buluttan sıyrılmış durumu.
  37. cavlamakkelimef.eT.(İnsan için) saçları dökülerek başı çıplak kalmak.
  38. çavmakkelimef.eT.(Güneş için) doğmak.
  39. çavşakkelimeis.eT.Küçük çakıllı tarla.
  40. çavurkelimeis.eT.Karda açılan yol; iz; çığır.
  41. çayankelimeis.eT.Çıyan.
  42. caynakkelimeis.eT.Tırnak; pençe.
  43. çeçekkelimeis.eT.Çiçek.
  44. çekikelimeis.eT.Kadın başörtüsü.
  45. çekikelimeis.eT.Düğüne götürülen hediye.
  46. çekikelimeis.eT.Hayvanların beline bağlanan ip.
  47. çekinmekelimeis.eT.Kadınların baş örtülerinin altına bağladıkları ince örtü.
  48. çekkikelimeis.eT.Kadınların başlarına bağladıkları baş örtüsü.
  49. çekmekelimeis.eT.Başörtüsü.
  50. çekremekkelimef.eT.Paçaları ve kolları sıvamak.