çapıt

kelimeis.

eT.çap-mak > çap-ġut > çaput / çap-ıt

چپت

  1. 1

    {ağız}{eAT}Bez parçası; paçavra; bayağı bez.

    [DS]

  2. 2

    {ağız}Çiftçilerin işe giderken çarık içine ve bacaklarına sardıkları kalın aba, yün ve örme parçaları.

    [DS]