489 madde
- döleğrekkelimesf.eT.Düzümsü.
- dölekkelimesf.eT.Sükûn ve asayiş içinde; itaatli; sakin; huzurlu.
- dölekkelimesf.eT.Çok döl veren; çok ürün veren.
- döletkelimesf.eT.Düz.
- dörekkelimesf.eT.(Çocuk için) yaramaz.
- dörtgülkelimesf.eT.Dört köşe.
- dudaşkelimesf.eT.Sürekli değen; bitişik; komşu olan.
- dulkelimesf.eT.Eşinden ayrılmış veya eşi ölmüş kadın veya erkek.
- dumlukelimesf.eT.Soğuk.
- durgunkelimesf.eT.Hareket etmeyen; duran.
- durkunkelimesf.eT.Durgun.
- durukelimesf.eT.Saydam; saf, temiz; bulanık olmayan; berrak.
- durukkelimeis. sf.eT.Olduğu durumu koruyan; değişmeyen; durmuş.
- dutaşkelimesf.eT.Sürekli değen; bitişik; komşu olan.
- dutukkelimesf.eT.Kapalı; örtülü.
- dümkelimesf.eT.Bütün; tamam; tam; baştanbaşa.
- dürlükelimesf.eT.Türlü; çeşitli; çeşit.
- düşkelimesf.eT.Denk; akran; aynı derecede olan.
- düşükkelimesf.eT.Düşme eylemine uğramış olan; düşmüş olan.
- düzkelimesf.eT.Yatay durumda olan; dik veya eğik olmayan.
- ebrikkelimesf.eT.(Kar, yağ vb. için) erimeye yüz tutmuş.
- eglikkelimesf.eT.bknz. eğlik
- eğitkelimesf.eT.Şaşkın; zihni karışmış.
- eğlikkelimesf.eT.Zayıf; cılız.
- eğsükkelimesf.eT.bknz. eksik
- ekdikelimesf.eT.bknz. ekti
- eksikkelimesf.eT.Bir şeyin tam olabilmesi için gerek duyulan.
- elliksizkelimesf.eT.Issız; tenha.
- elpikkelimesf.eT.Aklına eseni yapan; zirzop.
- elpükkelimesf.eT.Önemsiz; değersiz; dayanıksız.
- emrekelimesf.eT.Âşık; müptela; aşırı seven; vurgun; tutkun; imre
- emükdaşkelimesf.eT.bknz. emikdaş
- enayankelimesf.eT.Şaşırmış; şaşkın.
- enekkelimesf.eT.(Hayvan için) enenmiş; iğdiş edilmiş; kısırlaştırılmış.
- enitkelimesf.eT.Budala; aptal.
- eprikkelimesf.eT.Yıpranmış; eskimiş; erimiş, dağılmış.
- ergenkelimesf.eT.Olgunlaşmış; olmuş.
- erinkelimesf.eT.Üreme organları gelişmiş, cinsel gelişimi tamamlanmış olan; reşit; baliğ.
- erklikelimesf.eT.Kuvveti, kudreti olan; güçlü; kuvvetli; muktedir; .
- ersikelimesf.eT.Erkeksi; erkek gibi.
- esenkelimesf.eT.Hiçbir sağlık derdi olmayan; sağlıklı; sıhhatli; sağ salim; sıhhatli; afiyette; iyi.
- esenkelimesf.eT.Parasız verilen; beleş.
- eserekkelimesf.eT.bknz. eserik
- eserikkelimesf.eT.Sarhoş.
- eserikkelimesf.eT.Sarhoş.
- eserükkelimesf.eT.bknz. eserik
- esirekkelimesf.eT.Kendinden geçmiş; esrik.
- esirikkelimesf.eT.Kızgın; öfkeli; sinirli. .
- eskikelimesf.eT.Geçmişte kalan.
- esrekkelimesf.eT.Sarhoş.