1. karavulkelimeis.Moğ.Bekçi; müfreze; posta; keşif kolu; karakol; nöbetçi.
  2. kolkelimeis.İnsan vücudunun omuzdan başlayarak parmak uçlarına kadar olan kısmı. [Yüknekî]
  3. kelimeis.eT.Bir şeyin bitim noktası, son; baş; tepe; nihayet.
  4. üstkelimeis.eT.Gök yüzüne bakan yüz; üst yüzey. .