1. aynalıkelimesf.Aynası olan.
  2. bağlıkelimesf.eT.Bağlanmış olan.
  3. ballıkelimesf.İçinde bal bulunan.
  4. beşlikelimesf.Beş parçadan meydana gelmiş olan.
  5. beyazkelimesf.Ar.Gün ışığının tayfındaki bütün renklerin karışımı ile meydana gelmiş ve örneği süt ile karda görülen renk; ak.
  6. binişkelimeis.Binmek işi, binme biçimi.
  7. bulaşıkkelimesf.İstenmeyen herhangi bir nesneye bulaşmış olan.
  8. büzükkelimesf.Büzülmüş, daralmış olan.
  9. cartkelimeis.Ansızın yırtılma ve bu biçimde kabaca ses çıkarma, bağırma, ötme sırasında çıkan sesi anlatan kök. cart-a-dak, cart cart, cart curt, cart-ıl-la-mak,…
  10. celepkelimesf.Far.(Hayvan için) sürülerek getirilmiş; tüccar malı olan.
  11. cikcikkelimeis.Civciv, kuş vb. çağırma sözü.
  12. çaparızkelimesf.İt.Güç; çapraşık.
  13. çüşkelimeünl.Eşek vb. hayvanları durdurmak ya da kovalamak için kullanılan ünlem. çüş-ük.
  14. dağlıkelimesf.Dağlık bölge halkından olan.
  15. dandikkelimesf.Çing.Kavgacı; dövüşken.
  16. daniskakelimesf.En iyi, en yüksek, en büyük.
  17. deliklikelimesf.Deliği olan.
  18. dolukelimesf.eT.İçi tamamen dolmuş bulunan.
  19. evcikelimesf.(Yatılı okul öğrencileri ile askerler için) hafta sonlarında evlerine izinli çıkan.
  20. fıtıkkelimeis.Ar.Bir iç organın veya vücudu meydana getiren organlardan herhangi birinin bulunduğu yerden bulduğu bir boşluktan çıkması.
  21. forakelimeünl.İt.Gemideki yelkenlerin açılması için verilen emir.
  22. gediklikelimeBir yere devam eden; lokanta, gazino gibi yerlerden birinin sürekli müşterisi olan; eski.
  23. gıcırkelimeis.Sürtünen nesnelerin çıkardığı ses.
  24. götürücükelimesf.Götürmek işlemini yapan.
  25. gümkelimeis.Katı şeylerin çarpmasını, yere düşmesini, bu tarzda suyun dökülüşünü, gök gürlemesini anlatan kök. güm güm etmek, güm atmak, güm demek, güm-e gitmek,…
  26. hafızkelimesf.Ar.Koruyan; saklayan.
  27. hurdakelimesf.Far.İşe yaramayacak şekilde bozulmuş veya sakatlanmış olan; bozulmuş.
  28. kakavankelimesf.Yun.1. Kendini beğenmiş; budala, huysuz kimse.
  29. kantarlıkelimesf.Kantarı bulunan; kantar sahibi.
  30. kaynarkelimesf.Kaynamakta olan.
  31. kesikkelimesf.Kesilmiş olan; parçalara ayrılmış; kopmuş.
  32. keşkelimesf.Far.Çeken; katlanan.
  33. kırıkkelimesf.Kırılmış olan.
  34. kırpıkkelimesf.Kırpılmış olan.
  35. kulaklıkelimesf.Kulakları olan.
  36. küplükelimesf.Küpü olan; küpü bulanan; küp sahibi olan.
  37. maynakelimeünl.İt.Yelken, filika gibi şeyleri halat veya palanga yardımıyla aşağı indirmek için verilen “İndir!” komutu.
  38. ölükelimesf.(Canlı varlık veya organ için) yaşamı sona ermiş olan; ölmüş olan; cansız.
  39. parlakkelimesf.Güçlü bir ışık veren; parlayan; ışıldayan.
  40. sağmalkelimesf.(Hayvan için) kendisinden süt sağılan; süt veren.
  41. sakatkelimesf.Ar.(Canlı için) vücudunda bir eksiklik veya hastalık bulunan; hasta veya kusurlu olan.
  42. sıkıkelimesf.Boyutları küçüklüğü yüzünden içinde bulunan şeyi sıkan; dar olan.
  43. sivilkelimesf.Lat.Askerî olmayan; asker sınıfından olmayan.
  44. şinanaykelimeünl.Sevinç gösterisi; kıvanç ifadesi.
  45. şorolopkelimezf.(Yutmak için) birdenbire ve ansızın.
  46. taahhütlükelimesf.Taahhüt edilmiş olan.
  47. tabanıyarıkkelimesf.Korkak; ödlek.
  48. tamkelimesf.Ar.Bir bütün olarak ele alınan; bütün; tüm.
  49. temizkelimesf.Ar.Üzerinde, içinde kir, leke, bulaşık, yabancı madde vb. bulunmayan.
  50. uçlukelimesf.Ucu olan; ucu bulunan; uç sahibi olan.