kırık

kelimesf.-ğı

kır-ık

  1. 1

    Kırılmış olan.

  2. 2

    mecaz.Soyu karışık olan; ırkı karışmış; halis cins olmayan.

  3. 3

    Gücenmiş olan.

  4. 4

    is.Kırılmış olan bir şeyin parçası.

  5. 5

    Bir şeyin kırılmış yeri.

  6. 6

    Kemik gibi sert yapıdaki organ ve dokularda meydana gelen kırılma olayı.

  7. 7

    Dövülerek irice parçalardan ibaret kırıntılar hâline getirilmiş olan şey.

  8. 8

    mecaz.Zayıf veya kötü not.

  9. 9

    argo.Güzel çocuk; oğlan.

  10. 10

    Tavlada oyun dışı kalan pul.