ölü
kelimesf.Köken
öl-üg > öl-ü
Anlamlar
- 1
(Canlı varlık veya organ için) yaşamı sona ermiş olan; ölmüş olan; cansız.
- 2
(Organ için) vücudun diğer kısımları ile ilişiği kalmamış olan; organizmanın beslenme özelliğinden yararlanamayan.
- 3
mecaz.Güncel olmaktan çıkmış; geçmişte kalmış veya geçmişe mal olmuş; bugün kullanılmayan.
- 4
mecaz.(Kent, cadde, pazar gibi insan ilişkilerinin yoğun olduğu yerler için) canlılıktan, hareketlilikten yoksun olan; ticaret ve sanayii durmuş olan.
- 5
Sıcaklığı, canlılığı olmayan; ilgi çekici hareketten yoksun; donuk.
- 6
(Işık için) güçsüz; sönük.
- 7
is.Cansız insan bedeni; naaş; ceset.
- 8
Ölmüş olan insan.
- 9
Ölmüş fakat anısı insan zihninden silinmemiş kimse ya da yakınlar.
- 10
(Bir hayvan adı ile birlikte tamlanan olarak) o hayvanın cansız vücudu; leş.
- 11
argo.Hileli kumar aracı.
- 12
tasvf.İnsanın gerçek yeri yurdu olan Allah katına varması, orada sonsuz yaşaması.
- 13
{ağız}Ormanda, kuruyup kendiliğinden devrilen ağaç.
[DS]
- 14
Kıyıya çekilen kayığı bağlamakta kullanılan yere kakılı kazık.
[DS]
- 15
{ağız}Bulgur, değirmende çekildikten sonra kırılmadan kalmış iri taneler.
[DS]