1. ilekelimeBir kimseye eşlik etmeyi (birliktelik; işteşlik) bildirir.
  2. diyekelimezf.İki cümleyi sebep bildirerek birbirine bağlar. “Annem gelecek diye yollara düştü.”
  3. yanakelimezf.Geri dönme bildirir.
  4. mukabilkelimesf.Ar.Bir şeye karşılık olarak yapılan; karşı.
  5. isterkelimeis.Bir şeyin olabilmesinin, bir işin yapılabilmesinin gerekli ve bağlı olduğu şey; gerek; icap.
  6. yalnızkelimesf.Tek.
  7. yenekelimezf.Geri dönme bildirir.
  8. yinekelimezf.Geri dönme bildirir.
  9. belkikelimee.Ar.Olabilir ki.
  10. zıllakelimezf.Hiç.
  11. ancakelimezf.eT.En çok.
  12. arengkelimeis.Far.Dirsek.
  13. ayrıcakelimezf.Başkalarından bağımsız olarak; ayrı olarak.
  14. dakıkelimee.Dahi; de.
  15. derkenkelimezf.Tam o anda, o sırada; söz edildiği anda.
  16. eğerkelimee.Far.Şart ifadesini kuvvetlendirmek için cümle başına getirilen edat; şayet; ister.
  17. gerekkelimeis.eT.Bir şeyin yapılabilmesinin veya olabilmesinin bağlı olduğu şey; lazım.
  18. hakelimeünl.İstek uyandırmak, birini bir işe yüreklendirmek, gayrete getirmek için kullanılır; haydi; haydi bakalım! . Ha gayret!
  19. haçankelimezf.Ne zaman; ne vakit.
  20. haliylekelimezf.Ar.Normal olarak; doğal olarak; ister istemez.
  21. hoşkelimesf.Far.Duyguları okşayan; zevk veren; beğenilen.
  22. kelimezf.Ne?
  23. udukelimeis.Art; arka.
  24. üşkelimee.İşte; şimdi.
  25. yokkelimeis.Değil.
  26. kazarakelimezf.Ar.Bir kaza sonucu; bilmeden; irade dışı olarak yapılan; yanlışlıkla; kazaen.