mukabil

kelimesf.(muka:bil)

Ar.ḳabl > muḳābil

مقابل

  1. 1

    Bir şeye karşılık olarak yapılan; karşı.

  2. 2

    Bir şeyin karşılığı olan.

  3. 3

    Bir şeyin karşısında olan; karşıda bulunan; karşı karşıya bulunan; karşı.

  4. 4

    dbl.is.Bir kelimeyi anlamca karşılayan kelime; karşılık.

  5. 5

    zf.Karşılık olarak.

  6. 6

    bağ.Karşıtlık belirterek cümleleri veya ögeleri birbirine bağlar.