1. delkkelimeis.Far.Eski ve yamalı dilenci hırkası.
  2. dergâhkelimeis.Far.Kapı yeri; kapı önü.
  3. dervişkelimeis.Far.Kapı kapı dolaşan dilenci.
  4. deryā-yı aşkdeyimAşk denizi.
  5. deryā-yı hayretdeyimŞaşkınlık denizi.
  6. deryā-yı rahmetdeyimRahmet denizi.
  7. deryā-yı tecellîdeyimGörünen güzellikler denizi.
  8. destar suyudeyimMevlana'nın sandukası üzerindeki destarın ucunun batırıldığı su.
  9. destār-ı şerîfdeyimMevlevîlerin başlarına giydikleri sikkenin üzerine sarılan sarık.
  10. destār-pūşkelimeMevlevilikte giydiği sikkeye sarık sarmaya yetkili olan kişi.
  11. desturkelimeis.Far.Bir kimseye verilen izin; ruhsat; müsaade; icazet.
  12. devirkelimeis.Ar.Bir şeyin kendi ekseni etrafında yaptığı 360°lik dönme, dolanma hareketi; tam dönüş.
  13. devrkelimeis.Ar.Devir.
  14. devrankelimeis.Ar.Dünya; felek.
  15. deyişkelimeis.Söz; kelime.
  16. deyrkelimeis.Ar.Manastır; kilise.
  17. didarkelimeis.Far.Yüz; çehre.
  18. dilkelimeis.Far.Orta; yarı.
  19. dil ehlideyimAllah'ı tanıyan; arif.
  20. dinlendirmekkelimef.Dinlenmesini sağlamak.
  21. dolabîkelimeis.Ar.Eskiden Bursa’da dokunan kumaşlardan biri.
  22. dostkelimeis.Far.Sevişilen kişi; sevilen kimse.
  23. dört kapıdeyimBektaşilikte geçilmesi gereken dört eğitim merhalesi olan şeriat, tarikat, marifet ve hakikat mertebeleri.
  24. duzahkelimeis.Far.Cehennem.
  25. düşkünkelimesf.Birine veya bir şeye kendisini aşırı vermiş veya ona çok bağlanmış olan; müptelâ, bağlı.
  26. ebetkelimeis.Ar.Sonu olmayan zaman; sonsuz.
  27. efratkelimeis.Ar.Bireyler; fertler.
  28. ehadiyetü’l-aynkelimeGörünüş birliği.
  29. ehadiyetü’l-cemkelimeBirlikte çokluk.
  30. ehadiyetü’l-kesretkelimeÇokluğun birliği.
  31. ehlünnazarkelimesf.Ar.Bakışta usta olanlar.
  32. el almakdeyimKalfanın ustadan, usta olma hakkını ve iznini alması.
  33. elifkelimeis.Ar.Arap alfabesinin ilk harfi.
  34. elifî nemeddeyimMevlevi dervişlerin kullandığı bir tür keçe kemer.
  35. elifî taçdeyimBektaşi dervişlerinin giydiği dört dilimli ve uzun bir tür külah.
  36. emr-i kündeyim“Ol!” buyruğu.
  37. emrekelimesf.eT.Âşık; müptela; aşırı seven; vurgun; tutkun; imre
  38. enelhakkelimeünl.Ar.“Tanrı benim.”
  39. erbainkelimeis.Ar.Kırk.
  40. erbain çıkarmakdeyimKırk günlük süreyi bir hücrede çile doldurarak geçirmek.
  41. erbaine girmekdeyimÇileye girmek.
  42. erenkelimesf.Ermiş, olgunlaşmış olan.
  43. ermekkelimef.Kavuşmak; erişmek; ulaşmak; varmak. .
  44. ermişkelimeis.Kendisini Allah sevgisine bağlamış, belli bir mertebeye ulaşmış, İlahî sırların kendisine açılmış olduğu söylenen kişi; veli; evliya.
  45. ermişlikkelimeis.Kendisini Allah sevgisine bağlayarak belli bir mertebeye ulaşan kişinin İlahî sırlara vakıf olması hâli; velilik, evliyalık.
  46. esvedü’l-kalpkelimeKalbin ortasında bulunduğu söylenen kara nokta; süveyda.
  47. eşiğine yüz sürmekdeyimBir işini gördürmek maksadıyla yalvarmak için yanına gitmek.
  48. etvār-ı seb’adeyimYedi tavır; insan nefsinin yedi derecesinden her biri.
  49. evliyaiyekelimeis.Ar.Velayet derecesine varınca her türlü şeriat buyruklarından kendilerini kurtulmuş sayan ve evliyayı peygamberden üstün tutan tarikat.
  50. evradkelimeis.Ar.Belirli günlerde ve zamanlarda okunması âdet hâline gelen dinî sözler, dualar ve ayetler.