eren

kelimesf.

ir-mek (ulaşmak; varmak; olgunlaşmak) > er-mek > er-en / er-en-ler

  1. 1

    Ermiş, olgunlaşmış olan.

  2. 2

    tasvf.Madde benliğinden sıyrılmış, öz varlığından geçmiş, kendini Allah sevgisine bağlamış kimse; ermiş; veli.

  3. 3

    Gönül gözüyle, sezgi yoluyla bir takım gerçekleri gördüğüne inanılan kişi.

  4. 4

    {OsT}{eAT}tasvf.Allah yolunda bir takım sırlara vakıf olmuş tarikat ehli

  5. 5

    {ağız}Hayırlı çocuk.

    [DS]

  6. 6

    {ağız}Ölü çıkan eve komşular tarafından getirilen yemek.

    [DS]

  7. 7

    ünl.Dervişler arasında hitap sözü.