destur

kelimeis.(destu:r)

Far.destūr

دستور

  1. 1

    Bir kimseye verilen izin; ruhsat; müsaade; icazet.

  2. 2

    Genel kural; yasa; âdet.

  3. 3

    Bir kuralı kısaca belirten formül; düstur.

  4. 4

    ed.Bektaşî şairlerin nefese verdikleri isim.

  5. 5

    tasvf.Nefes okuyacak dervişin şeyhinden izin istemek için söylediği söz.

  6. 6

    Zerdüşt dininde en yüksek derecedeki ruhanî lider.

  7. 7

    İmparatorluk döneminde at ve silah gibi yabancı ülkelere satılması yasak olan mallar için verilen satış izni.

  8. 8

    ünl.“Yol verin, çekilin!” anlamında ünlem.

  9. 9

    Cin çarpmasın diye bir yere pis su dökerken veya çiş ederken söylenen söz.

  10. 10

    tar. Osmanlı saraylarında hizmetçilerin bir yere girdiklerinde söze girmek için söyledikleri söz.