1. badkelimeis.Far.Rüzgâr; yel.
  2. desturkelimeis.Far.Bir kimseye verilen izin; ruhsat; müsaade; icazet.
  3. dostkelimeis.Far.Sevişilen kişi; sevilen kimse.
  4. erenkelimesf.Ermiş, olgunlaşmış olan.
  5. garipkelimesf.Ar.Kimsesiz ve acınacak durumda olan; zavallı.
  6. şahkelimeis.Far.Hükümdar; padişah.
  7. teslimkelimeis.Ar.Tehlikeden kurtarma; koruma.