şah

kelimeis.

Far.hōşay (hüküm sürmek) > hşayasiya > şāh / şeh

شاه

  1. 1

    Hükümdar; padişah.

  2. 2

    Damat.

  3. 3

    Eskiden İran ve Afgan hükümdarlarına verilen isim.

  4. 4

    Satrançta, her yöne tek kare oynayabilen en önemli taş.

  5. 5

    tasvf.Halife Hz. Ali ve on iki imama saygı duyan tarikatlarla Şiîlikte din ulularına verilen ad.

  6. 6

    tasvf.Bazı Şiî tarikatlarında, bütün evrenin eşsiz ve ortaksız yöneticisi olan Allah’a verilen ad.

  7. 7

    ed.Divan şiirinde, güzellik ülkesinin hükümdarı sayıldığı, dolayısıyla âşığa da hükmettiğinden, sevgiliye verilen ad.

  8. 8

    {ağız}Arı beyi.

    [DS]

  9. 9

    sf.Benzerlerine oranla en güzel olan; en büyük; en iyi; en üstün; mükemmel.

  10. 10

    ünl.Satrançta, taşlardan birinin rakibin şahını alacak duruma getirilmesi sonucu söylenmesi gereken uyarı sözü.