1. ikicilikkelimeis.İkici olma durumu.
  2. ikilemekelimeis.Bir varlığın sayısını ikiye çıkarma veya eylemi iki defa yapma durumu.
  3. ikilenmekelimeis.Sayının ikiye çıkarılma durumu ve eylemi.
  4. ikilikelimesf.İki parçadan oluşan.
  5. ikizlemekelimeis.İkiz duruma getirme eylemi.
  6. ikonkelimeis.Yun.Bizans geleneğine bağlı doğu Hristiyan kiliselerinde İsa, Meryem veya ermişlerin tahta üzerine yumurtalı veya mumlu boyalarla yapılmış, ayin…
  7. iletikelimeis.Bildirme yazısı; mesaj.
  8. ilgeçkelimeis.Tek başına anlamı olmamakla birlikte öteki kelimelerle veya kelime gruplarıyla anlam ilişkisi kurmaya yarayan ve anlamı aynı bağlamdaki öbür…
  9. ilişkilendirmekelimeis.İlişki kurmalarını sağlama.
  10. illetlikelimesf.Bir illeti bulunan; illet sahibi olan; hastalıklı.
  11. iltisakkelimeis.Ar.Aralarında hiçbir boşluk kalmayacak şekilde iki şeyin bitişmesi; birleşme; kaynaşma; kavuşma.
  12. imkelimeis.eT.Anlamlı işaret veya iz.
  13. imlakelimeis.Ar.Doldurma; dolgu yapma.
  14. imleyenkelimesf.Gösteren.
  15. incekelimesf.eT.Kalınlığı benzerlerine göre daha az olan.
  16. incizamkelimeis.Ar.(Kemik için) kırılma.
  17. insicamkelimeis.Ar.Yağmurun tek düze yağması.
  18. insicamlıkelimesf.Düzgün; birbirini tutan; birbiriyle bağlantılı; tutarlı.
  19. insicamsızkelimesf.Birbirini tutmayan; birbiriyle bağlantısı olmayan; tutarsız; uyumsuz.
  20. insirafkelimeis.Ar.Çekilme; geri dönme.
  21. insirafikelimesf.Ar.Çekilme ve dönme ile ilgili olan.
  22. instrumentalkelimeis.Fr.İsim çekimlerinden vasıta hâli. Türkçe’de vasıta hâli eki -n iken zamanla işlerliğini yitirmiş olup bu hâl ile / -le edatı ile yapılmaktadır.
  23. inşakelimeis.Ar.Yapı kurma; yapma; kurma; yapım.
  24. inşaîkelimesf.Ar.Yapı ile ilgili.
  25. intisabkelimeis.Ar.Dikilip durma.
  26. isimkelimeis.Ar.Bir kimseyi, bir varlığı, bir nesneyi, bir yeri, bir kurumu veya varlıklar ve nesneler bütününü belirtmeye yarayan kelime; ad.
  27. iskânkelimeis.Ar.Yerleştirme; oturtma.
  28. ismîkelimesf.Ar.İsimle ilgili; isme ait.
  29. isnatkelimeis.Ar.Bir eylemi bir kişinin yaptığını söyleme.
  30. istekkelimeis.Bir şeye karşı duyulan eğilim; arzu; istenç.
  31. istiğrakkelimeis.Ar.Bir şeyin içine gömülme; dalma; boğulma.
  32. istikbalkelimeis.Ar.Gelecek zaman; gelecek.
  33. istinafkelimeis.Ar.Yeniden başlama.
  34. işaretkelimeis.Ar.Bir düşünceyi, bir isteği veya bir tasarımı anlatmakta kullanılan kendine özgü anlam yüklenmiş vücut ve yüz hareketleri.
  35. işlemcikelimeis.İşlem yapan; işlem yapmakta kullanılan.
  36. işlevkelimeis.Bir kimsenin veya bir şeyin varlığından çok gördüğü iş; iş görme yetisi; etkinlik; fonksiyon.
  37. işlevselcilikkelimeis.Toplumu, birbirine bağlı görevler ve etkileşmeler içinde bulunan birey veya grupların meydana getirdiğini savunan öğreti; görevcilik; işlevcilik;…
  38. iştikakkelimeis.Ar.Yarılmış bir şeyin yarısını alma.
  39. iştikakîkelimesf.Ar.Türetme ile ilgili olan; etimolojik.
  40. itbakelimeis.Ar.Kendine uydurma; tabi kılma; yönetimi altına alma.
  41. izafatkelimeis.Ar.Bağlar; bağlılıklar.
  42. izafetkelimeis.Ar.İki şey arasındaki ilgi; bağlantı; ilişki; münasebet; görelik.
  43. kalbkelimeis.Ar.Tersine çevirme; döndürme.
  44. kalıplaşmakelimeis.Kalıp durumuna gelmek eylemi.
  45. kalıplaşmakkelimef.Kalıp gibi belli ve değişmez bir şekil almak.
  46. kanalkelimeis.İt.Kamış oluk.
  47. kapantıkelimeis.Dış patlamadan önce ses yolunda gerçekleşen ve sesin meydana gelişinde ikinci aşamayı oluşturan kısa kapanma.
  48. kapantılıkelimesf.(Ünsüzler için) ses yolundaki kapantı sonucu oluşan; patlamalı; süreksizler
  49. kaplamkelimeis.Bir terimin belirli sayıda nesneyi kapsama niteliği; şümul.
  50. Karaycakelimeis.Karaim Türklerinin konuştuğu, Kıpçakçanın bir kolu olup Hazar Türkçesi ve Bulgarca ile Farsça, Moğolca, Rusça etkisinde kalmış bir Türk lehçesi;…