istiğrak

kelimeis.(istiğra:k, k kalın söylenir)

Ar.ġarḳ > istiġrāḳ

استغراق

  1. 1

    Bir şeyin içine gömülme; dalma; boğulma.

  2. 2

    Kendinden geçme; dalınç.

  3. 3

    Dalgın olma; dalgınlık.

  4. 4

    tas. Sofinin, kalbini her türlü dünya işinden ve dünya sevgisinden arındırarak Allah’a bağlanması sonucu kendini bilmeyecek derecede dalgınlaşması, çevresinde olup bitenleri fark edememesi şeklinde ortaya çıkan Hak ile birlik içinde bulunma durumu.

  5. 5

    dbl.Arapça’da “el” tanım edatının isimleri genel duruma sokması ve cins isim yapması.

  6. 6

    ed.Aşırı abartma.