iskân

kelimeis.(iskâ:n)

Ar.sükūn > iskān

اسكان

  1. 1

    Yerleştirme; oturtma.

  2. 2

    Yurdu ve evi olmayan kişilerin belli bir bölgede yurt ve ev edinmesini, yerleşmesini sağlama.

  3. 3

    Boş bir bölgeye insan yerleştirme.

  4. 4

    Bir yerde oturmak, ikamet etmek amacıyla oraya yerleşmek, yurt edinmek eylemi.

  5. 5

    dbl.Arap dilbilgisi kurallarına göre bir kelimenin son hecesini harekesiz söyleme.