1. edatkelimeis.Ar.Alet; araç.
  2. edatlıkelimesf.İçinde edat bulunan.
  3. edenkelimeis.Cümlede fiilin dile getirdiği eylemi yapan varlık veya nesne; etken biçimde oluşa katılan öge; fail.
  4. edevatkelimeis.Ar.Bir işi yapmak için aracı olan eşyalar; takımlar; aletler.
  5. edilgenkelimesf.Edilme durumunda bulunan.
  6. edilgenleşmekelimeis.Edilgen durumuna gelme.
  7. edilgenleşmekkelimef.Edilgen durumuna gelmek.
  8. edilgenleştirilmekkelimef.Edilgen durumuna getirilmek.
  9. edilgenleştirmekkelimef. is.Edilgen duruma getirmek.
  10. edimkelimeis.Yapılmış, gerçekleşmiş iş; amel; fiil; performans.
  11. edimselkelimesf.Edim niteliğinde olan.
  12. edinimkelimeis.Edinme işi; sahip olma.
  13. ef'alkelimeis.Ar.Fiiller; işler; hareketler; eylemler.
  14. ekkelimeis.eT.Bir nesnenin eksiğini gidermek için bitiştirilen parça; ilave.
  15. eklemekelimeis.Eklemek eylemi; katma; ilave etme.
  16. eklemelikelimesf.Eklemesi olan.
  17. eklemlemekelimeis.Eklemle birleştirme eylemi.
  18. eklemlikelimesf.Eklemi olan.
  19. eklentikelimeis.Bir şeye eklenmiş küçük ve önemsiz kısım.
  20. eksiltikelimeis.Bazı cümlelerde, dikkat çekmek veya daha başka amaçlarla, ana fikir dışındaki ögeleri veya kelimeleri atma işi.
  21. emsilekelimeis.Ar.Örnekler; paradigma.
  22. erilkelimesf.(Kelime için) erkek cinsten sayılan; müzekker, (1944).
  23. erillikkelimeis.Bir kelimenin eril olma durumu.
  24. etimolojikelimeis.Yun.Bir dildeki kelimelerin köklerini incelemeyi amaçlayan bilim; köken bilimi.
  25. etkenkelimesf.Etki yapan; müessir; faktör; muharrik, (1935).
  26. ettirgenkelimesf.Etmek eylemini bir başkasına yaptıran; ettirmek eylemini gerçekleştiren; sürekli ettiren.
  27. eylemlikkelimeis.Mastar.
  28. eylemsikelimeis.Fiilimsi.
  29. eylenenkelimeis.Fiilin belirttiği eylemden etkilenen varlık veya nesne.
  30. eyleyenkelimeis.Fiilin belirttiği eylemi gerçekleştiren etken varlık veya nesne.
  31. fa'ilkelimesf.Ar.Yapan; eden.
  32. faktitifkelimeis.Fr.Fiillerin olma ve yapma durumlarını oldurma ve yaptırma biçiminde değiştiren; ettirgen; oldurgan.
  33. feminenkelimesf.Lat.Kadınsı.
  34. ferkelimeis.Ar.Dal; budak.
  35. fetihkelimeis.Ar.Açma.
  36. fısıltılıkelimesf.Fısıltı hâlinde olan.
  37. fiilkelimeis.Ar.İş; hareket; kılış; ediş; davranış; eylem.
  38. fiilimsikelimeis.Cümlede fiil çekimine girmeyen ancak isim, sıfat, zarf ve bağlaç olarak görev yapan fiil kökenli kelimeler; eylemsi.
  39. fonemkelimeis.Yun.Bir dilde başka seslerle kurduğu ilişkiye göre beliren ve ayırıcı özelliği bulunan ses ögesi; ses birimi; sesbirim.
  40. fonetikkelimesf.Yun.Sese ilişkin, sesle ilgili.
  41. gabirkelimesf.Ar.Bir yerde kalan; kalıcı.
  42. gaipkelimesf.Ar.Göz önünde olmayan; görünür bir yerde bulunmayan.
  43. geçerlikelimesf.Yürürlükte olan; kullanılan; uygulamada olan.
  44. geçerlikkelimeis.Yürürlükte olma durumu, (1935 yeniden).
  45. geçişkelimeis.eT.Geçmek işi veya biçimi.
  46. gelmekkelimef.eT.Bulunulan yere başka bir yerden ulaşmak; varmak.
  47. genelleşmekelimeis.Genel durum alma eylemi.
  48. genişlemekelimeis.Geniş bir durum alma eylemi.
  49. genişletmekelimeis.Genişlemesini sağlama eylemi; geniş duruma getirmek işi.
  50. genitifkelimeis.Fr.İsim çekimlerinden tamlayan durumu; muzafünileyh.