fer

kelimeis.

Ar.ferʿ

فرع

  1. 1

    Dal; budak.

  2. 2

    Bir ana kaynaktan ayrılan şey; kol; şube; yan; kenar.

  3. 3

    Ayrıntı.

  4. 4

    müz.Türk musikisinde 16 zamanlı, 12 vuruşlu büyük bir usul.

  5. 5

    dbl.Sıfat fiil; ortaç.

  6. 6

    sf.İkinci derecede önemli olan.