etken

kelimesf.

et-mek > et-ken

  1. 1

    Etki yapan; müessir; faktör; muharrik, (1935).

  2. 2

    Bir şeyin meydana gelmesinde payı ve gücü olan; amil.

  3. 3

    Doğrudan ve şiddetle etkide bulunan; müessir.

  4. 4

    dbl.(Fiil için) doğrudan doğruya öznenin yaptığı işi anlatan.

  5. 5

    kim.Kimyasal bir etki meydana getiren herhangi bir madde.