1. düzeykelimeis.Bir şeyin veya yerin seçilen yatay bir düzleme göre taşıdığı yükseklik; yükseklik derecesi; seviye, (1935).
  2. düzgükelimeis.Değerlendirme ve yargılamada örnek veya kural olabilen önerme; ölçü; kaide; numune; emsile; paradigma.
  3. düzleşmekelimeis.Düz hâle gelme eylemi.
  4. edatkelimeis.Ar.Alet; araç.
  5. edenkelimeis.Cümlede fiilin dile getirdiği eylemi yapan varlık veya nesne; etken biçimde oluşa katılan öge; fail.
  6. edevatkelimeis.Ar.Bir işi yapmak için aracı olan eşyalar; takımlar; aletler.
  7. edilgenleşmekelimeis.Edilgen durumuna gelme.
  8. edilgenleştirmekkelimef. is.Edilgen duruma getirmek.
  9. edimkelimeis.Yapılmış, gerçekleşmiş iş; amel; fiil; performans.
  10. edinimkelimeis.Edinme işi; sahip olma.
  11. ef'alkelimeis.Ar.Fiiller; işler; hareketler; eylemler.
  12. ekkelimeis.eT.Bir nesnenin eksiğini gidermek için bitiştirilen parça; ilave.
  13. eklemekelimeis.Eklemek eylemi; katma; ilave etme.
  14. eklemlemekelimeis.Eklemle birleştirme eylemi.
  15. eklentikelimeis.Bir şeye eklenmiş küçük ve önemsiz kısım.
  16. eksiltikelimeis.Bazı cümlelerde, dikkat çekmek veya daha başka amaçlarla, ana fikir dışındaki ögeleri veya kelimeleri atma işi.
  17. emsilekelimeis.Ar.Örnekler; paradigma.
  18. erillikkelimeis.Bir kelimenin eril olma durumu.
  19. etimolojikelimeis.Yun.Bir dildeki kelimelerin köklerini incelemeyi amaçlayan bilim; köken bilimi.
  20. eylemlikkelimeis.Mastar.
  21. eylemsikelimeis.Fiilimsi.
  22. eylenenkelimeis.Fiilin belirttiği eylemden etkilenen varlık veya nesne.
  23. eyleyenkelimeis.Fiilin belirttiği eylemi gerçekleştiren etken varlık veya nesne.
  24. faktitifkelimeis.Fr.Fiillerin olma ve yapma durumlarını oldurma ve yaptırma biçiminde değiştiren; ettirgen; oldurgan.
  25. ferkelimeis.Ar.Dal; budak.
  26. fetihkelimeis.Ar.Açma.
  27. fiilkelimeis.Ar.İş; hareket; kılış; ediş; davranış; eylem.
  28. fiilimsikelimeis.Cümlede fiil çekimine girmeyen ancak isim, sıfat, zarf ve bağlaç olarak görev yapan fiil kökenli kelimeler; eylemsi.
  29. fonemkelimeis.Yun.Bir dilde başka seslerle kurduğu ilişkiye göre beliren ve ayırıcı özelliği bulunan ses ögesi; ses birimi; sesbirim.
  30. geçerlikkelimeis.Yürürlükte olma durumu, (1935 yeniden).
  31. geçişkelimeis.eT.Geçmek işi veya biçimi.
  32. genelleşmekelimeis.Genel durum alma eylemi.
  33. genişlemekelimeis.Geniş bir durum alma eylemi.
  34. genişletmekelimeis.Genişlemesini sağlama eylemi; geniş duruma getirmek işi.
  35. genitifkelimeis.Fr.İsim çekimlerinden tamlayan durumu; muzafünileyh.
  36. genizsileşmekelimeis.Genizsileşmek işi.
  37. genizsilleşmekelimeis.Genizsilleşmek işi; genizsil bir durum alma.
  38. genizsilleştirmekelimeis.Ağızsıl bir sesi genizsi bir hâle getirmek işi.
  39. gerçekleşmekelimeis.Gerçek hâle gelmek işi.
  40. gerilimkelimeis.İki ucundan çekilen telin her noktasına uygulanan çekme gücüne karşı gösterilen direnç. (1942)
  41. gerilmekelimeis.Gergin duruma gelmek işi.
  42. Germencekelimeis.Germen dillerinin türediği Hint-Avrupa dil ailesinin bir dalı.
  43. gerundiumkelimeis.Lat.Zarf olarak kullanılan fiil soylu kelimeler; bağ-fiil; zarf-fiil; ulaç.
  44. gevşemekelimeis.Gevşek duruma gelmek işi.
  45. girişimkelimeis.Bir işi yapmaya başlama; teşebbüs. (1935)
  46. göçüşmekelimeis.Göçmek işini birlikte yapma.
  47. gönderimkelimeis.Bir dil ögesinin anlamca gösterdiği kavram, nesne vb. şey.
  48. görevkelimeis.Bir nesne veya kimsenin yaptığı iş; iş görme yetisi; fonksiyon. (1942)
  49. görevselcilikkelimeis.Dildeki ögeleri ve bunların bağıntılarını, bildirişimde taşıdıkları görevler açısından inceleyen dil bilimi akımı.
  50. görünümkelimeis.Bir şeyin dıştan bakıldığında görünen biçimi; görünme durumu; manzara.