görünüm

kelimeis.

gör-ün-üm

  1. 1

    Bir şeyin dıştan bakıldığında görünen biçimi; görünme durumu; manzara.

  2. 2

    Bir şey hakkında bilgi edinmeye, değerlendirmeye dayanan şey; görüntü; zevahir.

  3. 3

    Bir yerin, bir binanın resmi veya fotoğrafı.

  4. 4

    dbl.Çekimli fiillerin bildirdiği iş, oluş veya durumun zaman içinde bitmiş, bitmemiş, süren, yineleme ve başlama gibi kavramlarla sınırlanan oluş biçimi. “Mektup yazıyordu” cümlesinde, yazmak işinin bitmiş görünüşlü geniş zamanda yapıldığı anlatılmıştır.