karışmak

kelimef.

*kar-mak > kar-ış-mak

  1. 1

    {eT}Çarpışmak; karşı karşıya gelmek; düşman kesilmek.

    [EUTS][İKPÖy.]

  2. 2

    {eT}İki ve daha çok şey bir araya gelerek birbiri içine girmek; karışık hâle gelmek; karılmak; katılmak.

    [DK][DLT][EUTS]

  3. 3

    Birbiri içinde dağılmak.

  4. 4

    Cin ve perilerle ilgisi olmak.

  5. 5

    dönşl.Bir araya gelmek; katılmak; aralarına girmek; dahil olmak; aralarında kaybolmak.

  6. 6

    Alt üst olmak; düzeni gitmek; düzensiz hâle gelmek; dağınık olmak.

  7. 7

    Bulanmak; saydamlığını yitirmek; duruluğu gitmek.

  8. 8

    Açıklığını, anlaşılırlığını yitirmek; anlaşılması güçleşmek.

  9. 9

    Birinin işine veya sözüne müdahale etmek; engellemek; araya girmek.

  10. 10

    El atmak; ilgilenmek; bakmak.

  11. 11

    İletişimi bozacak veya saptıracak şekilde iki tel veya kanal birbirine değmek veya girmek.

  12. 12

    Yetkisinde olmak; görevi olmak; iş edinmek.

  13. 13

    huk.İki taşınmaz birbirinden ayrılamayacak hâle gelmek.

  14. 14

    {eT}Birini karşılamaya gitmek; karşılaşmak.

    [DLT][İKPÖy.]

  15. 15

    {eT}Mağlup olmak.

    [EUTS]