karıkmak

kelimef.

{ağız}gçsz.[-ır]

Köken

kar-mak > kar-ık-mak

1
(Hastalık, dert için) yerleşmek; iyileşmek devresinde iken birden azmak; müzminleşmek; yer etmek; süreğenleşmek.
[DS]