-garu

ekyap. e.

{eT}#54213

Köken

kar-mak (eklemek) > kar-u (zarf fiil) > -ġaru / -gerü / -karu / -kerü

1
Yön bildiren, işin yapılma noktasını belirten; -ye doğru, yönünde anlamı veren isim çekim eki; yönelme durumu eki. yok-ġaru > yokaru (yukarı)
[ETY]
2
Yer zarfları türetir.
[ETY]