kit

kelimeis.

Köken

kat / ket / kıt / kit (yans.)

1
Pütürlü, tırtıklı yüzeylere sürtünmeyi, kırmayı, kesmeyi, çatırdatmayı, kazıyıp koparmayı, kemirmeyi, diş diş yapmayı anlatan kök. kit-ir
[Zülfikar]