ket

kelimeis.

#90864

Köken

kat / ket / kıt / kit (yans.)

1
Pütürlü, tırtıklı yüzeylere sürtünmeyi, kırmayı, kesmeyi, çatırdatmayı, kazıyıp koparmayı, kemirmeyi, diş diş yapmayı anlatan kök. ket-ir kütür.
[Zülfikar]