kıt

kelimeis.

kat / ket / kıt / kit (yans.)

  1. 1

    Pütürlü, tırtıklı yüzeylere sürtünmeyi, kırmayı, kesmeyi, çatırdatmayı, kazıyıp koparmayı, kemirmeyi, diş diş yapmayı anlatan kök. kıt-ır, kıt-ık, kıt-ır-da-mak, kıt-ır-cı, kıt-ır-tı, kıt-ır kıtır, kıt-la-mak, kıt(t)-ık

    [Zülfikar]