uydu

kelimeis.

uy-mak > uy-du

  1. 1

    Fizik kurallarına bağlı olarak bir büyük gezegenin çevresinde dönen gök cismi; peyk, (1974).

  2. 2

    Türlü amaçlarla Yer’den fırlatılan ve Dünya’nın çevresinde kapalı yörünge çizerek dolanan araç.

  3. 3

    Başka bir kimsenin güdümü altında yaşayan kimse.

  4. 4

    mecaz.(Devlet, kişi vb. için) bağımlı olan.

  5. 5

    biy.Bir kromozomun yanına veya ucuna bağlı küçük kromozom parçacığı.

  6. 6

    anat.(Toplardamar için) bir atardamarın gittiği yoldan giden ve ona eşlik eden.

  7. 7

    sf.Uyduluk eden.