uyruk

kelimeis.-ğu

uy-mak > uy-(u)r-uk

  1. 1

    Bir devlete vatandaşlık bağı ile bağlı olma durumu; bir devletin yönetimi altında bulunma durumu; tâbi, (1935).

  2. 2

    Bir devlete yurttaşlık bağı ile bağlı olan kimse.

  3. 3

    mecaz.Bir kimsenin etkisi altında bulunma; bir kimseye körü körüne bağlanma; gözü kapalı inanma.